برخیز

زمانی که تن و روحم همجواری با آقای ح را می طلبد، چادر نماز سفید با شکوفه های سبز رنگ را که سه سال قبل برایم خرید و خواست فرایض یومیه را پشت گوش نیندازم، به خود می پیچم... و عجیب گرم میشوم ...

آقای ح هر بار مرا نیمه شوخی ونیمه جدی ملک التجار صدا می زند.

من هم هربار کاملا جدی او را به خاطر سمینار و سخنرانی هایش شمس الواعظین صدا میزنم.

امروز پیام دادم تاجری که از دامغان پسته بخرد و از یزد باقلوا، زعفران قاینات بخرد و حلوای محلات، خرمای بم و انجیر استهبان، گز اصفهان و سوهان .... و مویز تاجیک وارد کند و بادام قرقیز، شکلات ترک و قهوه ایتالیا و نتواند دلی که می خواهد را بخرد ورشکسته است قربان!

تفاوت زیادی بین نخواستن و نتوانستن است.

گاهی اما تمییز این دو به تارهای نازکی بسته است که تشخیصش برای هر زنی آسان است.

۲. زنها هرچقدر هم تمام روز و ساعت هاشان را با کار پر کنند تا به خیلی چیزها و خیلی آدمها فکر نکنند، باز در فاصله بین دو تنفس و یک نگاه از پنجره، به نبودنها و نداشتن ها فکر می کنند ....

۳.و گفت: او خواست که ما را بیند و ما نخواستیم که او را بینیم. یعنی بنده را خواست نبود....

عطارتذکره الاولیاء ذکربایزید بسطامی

بقول اربابان سخن، دیشب حالتی برما رفت که مرگ به چشم خویشتن دیدیم .

حالا یا وقتش نبود و یا شانسش.

فکر می کنم، سالهاست هربار حضرت مرگ را، تجسم می کنم از در بیاید و بگوید وقت رفتن است، چیزی یا کسی نیست که مرا به خودش گره زده باشد.

که دلم را آتش بزند و فراقش را تحمل کردن سخت باشد .

دیشب فهمیدم هنوز هم رفتن برایم سخت نیست، حتی با وجود آقای ح.